Herybert, jako arcybiskup dał się poznać w Kolonii, jako dobry duszpasterz i mąż pokoju. Wróciwszy do Kolonii po śmierci Ottona III, ufundował benedyktyńskie opactwo Deutz w 1003 roku ku czci Matki Bożej zgodnie z obietnicą daną Ottonowi III, na miejscu rzymskiego fortu. Stąd udał do opactwa Gorze w Lotaryngii celem przeprowadzenia reformy klasztoru, będącej przeciwieństwem reformy w Cluny. Jej celem były zakony w świeckim kraju, wolne od wpływów papieża.
Herybert zmarł w opinii świętości w wieku ok. 51 lat. Został pochowany w przyklasztornym kościele w Deutz, który kilkakrotnie niszczony, w XIV i XVI wieku oraz podczas II wojny światowej, został odbudowany w 1970 roku i obecnie jest siedzibą grecko-prawosławnej parafii.
Kult Translacja relikwii św. Heryberta odbyła się 30 sierpnia 1147 roku do kościoła, któremu nadano imię świętego pomiędzy 1170 a 1180 rokiem.
Święty Herybert jest patronem Deutz i orędownikiem w sprawie deszczu (co związane jest z legendą budowy opactwa oraz przyjacielem i następcą kolońskiej diecezji Pilgrimem).
W Polsce Patronuje parafiom w: Wodzisławiu Śląskim i Katowicach jako św. Herbert.
Dzień obchodów Jego wspomnienie liturgiczne obchodzone jest w dzienną pamiątkę śmierci.