Ptolemeusz Nios (gr.: Πτολεμαίος ό Nioς, Ptolemaίos ho Nios) (ur. ok. 298, zm. po 240 p.n.e.) – król Macedonii jako Ptolemeusz III w latach 279-277 p.n.e., koregent (współrządca) egipski razem z królem Ptolemeuszem II Filadelfem w latach 267-259 p.n.e., gubernator Telmessos od ok. 259/256 p.n.e. Identyfikowany z Ptolemeuszem z Telmessos oraz z Ptolemeuszem Bratem. Syn króla Tracji i Macedonii Lizymacha i królowej Arsinoe II, przyszłej królowej Egiptu.
Życie Rządy w Macedonii Ptolemeusz był najstarszym synem Lizymacha z jego trzeciego małżeństwa. W r. 281 p.n.e., po śmierci ojca, przebywał z matką w Kassandrei. Królem Macedonii został Ptolemeusz II Keraunos. Zwolennicy zabitego Lizymacha uznawali go za uzurpatora. Ptolemeusz, syn Lizymacha, uzyskał wsparcie Monuniosa, króla Ilirii. Wspólnie urządzili wyprawę na zachodnią Macedonię, lecz zostali odparci. Arsinoe była zmuszona poślubić Ptolemeusza Keraunosa, swego brata przyrodniego. Ten po uroczystościach weselnych zadał śmierć Lizymachowi i Filipowi, dwóm młodszym synom Arsinoe i Lizymacha. Matka Arsinoe uciekła na wyspę Samotrakę do świątyni Kabirów. W r. 279 p.n.e. Ptolemeusz III po śmierci ojczyma i krótkich rządach dwóch królów został obrany na króla Macedonii, bowiem Sostenes odmówił przyjęcia tronu. Ten zażądał tylko złożenia mu przysięgi, jako dowódcy. W r.