Łysienie całkowite () – rzadka choroba skórna o nieustalonej jak dotąd etiopatogenezie. Przypuszczenia dotyczące przyczyn zakładają możliwość zaliczenia go do chorób autoimmunologicznych. Łysienie całkowite charakteryzuje się występowaniem zaburzeń w ilości owłosienia. Dotyczy około 1% zgłaszających się do lekarza pacjentów.
Rodzaje Ze względu na objawy oraz czas pojawienia się choroby wyróżnia się następujące rodzaje łysienia całkowitego.
Wrodzony całkowity brak owłosienia Charakteryzuje się przyjściem na świat dzieci całkowicie pozbawionych włosów. Brak owłosienia dotyczy całej powierzchni ciała. Choroba może przybrać charakter przejściowy, taka sytuacja nie jest jednak regułą. Często choroba ta dotyka wyłącznie jednej osoby z rodziny. Zdarzają się przypadki, kiedy na wrodzony całkowity brak owłosienia cierpią również inni członkowie, zawsze jednak są oni tej samej płci. W takim wypadku mowa jest o postaci recesywnej.
Dominujący brak owłosienia Postać choroby przekazywana pokoleniowo, tj. z rodziców na dzieci. Może występować pod postacią ogólną (obejmuje swoim zasięgiem całą powierzchnię ciała chorego) lub ograniczyć się wyłącznie do skóry głowy. W przypadku postaci ogólnej włosy mogą zacząć wypadać stopniowo w wieku od 1 do 3 lat. Całkowite wyłysienie następuje w okresie dojrzewania, do 20.