W rozległej dolinie, ciągnącej się między tymi wzgórzami od Słonowic po bagniste błonia w Jakuszowicach płynie rzeka Małoszówka, wpadająca jeszcze w granicach miasta do Nidzicy, lewego dopływu Wisły. Kazimierza Wielka ma wielokierunkowy układ przestrzenny, centrum znajduje się w kotlinie, w pobliżu znajduje się zespół stawów. Zabudowa miasta ma dwa skupiska, jedno na prawym brzegu Małaszówki, gdzie znajduje się większość obiektów zabytków historycznych. Na lewym brzegu natomiast znajduje się współcześnie wybudowane skupisko miejskie wraz z siedzibą centrum administracji, usytuowane na stoku i wyniesieniu wzgórza parkowego.
Legenda o powstaniu miasta Historia związana z powstaniem miasta mówi o polującym w tej okolicy Kazimierzu Wielkim. Król miał tu niespodziewanie natknąć się na tura, w którego cisnął oszczepem. Nie otrzymawszy śmiertelnego ciosu, rozwścieczone zwierzę rzuciło się do ataku. Władca w ostatnim momencie wybawiony został przez nieznajomego uzbrojonego w siekierę i nóż, który jednym potężnym ciosem rozłupał kręgosłup tura i dobił zwierzę pchnięciem w kark przy pomocy sztyletu. Z wdzięczności za ocalone życie król nadał nieznajomemu ziemie położone wokół polany i zgodził się również na prośbę, by nazwać te ziemie od imienia króla.