14 dywizjon artylerii ciężkiej (14 dac) – pododdział artylerii ciężkiej Wojska Polskiego.
Dywizjon nie występował w pokojowej organizacji wojska. Został sformowany w sierpniu 1939 roku, w Poznaniu, przez 7 pułk artylerii ciężkiej z przeznaczeniem dla 14 Dywizji Piechoty.
14 dac w kampanii wrześniowej Mobilizacja 14 dywizjon artylerii ciężkiej typu II został zmobilizowany w ramach mobilizacji alarmowej w dniach 24-25 sierpnia w Poznaniu, w grupie żółtej w czasie od A+24 do A+28. Dywizjon był początkowo formowany w koszarach 7 pac w Poznaniu na Sołaczu, a następnie na terenie jednego z pobliskich fortów. Stawiennictwo rezerwistów i pobór koni oraz wozów przebiegał bez większych zakłóceń. 14 dac osiągnął gotowość bojową zgodnie z planem mobilizacyjnym. Po zmobilizowaniu 27 sierpnia dywizjon wizytował dowódca 14 DP gen. bryg. Franciszek Wład. 30 sierpnia dywizjon przeszedł na wyznaczone wcześniej stanowiska ogniowe na terenie Poznania. 1 bateria zajęła stanowiska przy ul. Świętego Łazarza koło fortów nr VII i nr VIII. 2 bateria na stadionie przy ul. Górna Wilda. W jego skład weszły dwie trzydziaławe baterie: armat 105 mm i haubic 155 mm. Działania bojowe W chwili wybuchu wojny dywizjon razem z innymi oddziałami 14 DP znajdował się w ugrupowaniu osłonowym armii.