Okres tarła u gatunku G. pedderensis ma miejsce wiosną (od końca września do połowy października), gdy temperatury wód zaczynają rosnąć. W tym czasie temperatura wody waha się w granicach od 6,7 do 7,5 °C. Tarło ma miejsce w strumieniach, gdzie samice składają jaja – pod płaskimi kamieniami lub w zanurzonej roślinności. W trakcie tarła samica składa od 150 do 1200 jaj, o stosunkowo dużych rozmiarach (1,9–2,3 mm). Liczba jaj złożonych przez samicę zależny od jej wielkości. W warunkach laboratoryjnych, gdzie jaja ryb były sztucznie zapładniane, młode osobniki wylęgały się między 22. a 30. dniem od czasu zapłodnienia. Po wykluciu mierzyły 10 mm.
Zagrożenia, ochrona i reintrodukcja thumb|Pstrąg potokowy jest dużym zagrożeniem dla G. pedderensis W Australii G. pedderensis uważany jest za gatunek najbardziej zagrożony całkowitym wymarciem spośród słodkowodnych gatunków ryb. Głównym zagrożeniem dla niego w XX wieku była utrata naturalnego środowiska, które zostało przekształcone w zbiornik retencyjny, a w konsekwencji gatunek został pozbawiony swojego pierwotnego siedliska (płytkiego jeziora i strumieni). Dużym zagrożeniem dla G. pedderensis są inne gatunki ryb. Na stan populacji G. pedderensis wpłynęła m.in. introdukcja polującego na te ryby pstrąga potokowego, zajmującego przy tym podobne nisze ekologiczne.