Obecnie siedlisko G. pedderensis stanowi jezioro Oberon o głębokości do 95 m, położone na wysokości 850 m n.p.m. Większa części linii brzegowej jest skalista i stroma, z wyjątkiem dwóch małych piaszczystych plaż położonych w północno-zachodniej części akwenu. Przez jedną z plaż przepływa meandrujący potok. Ryby zostały przeniesione do jeziora Oberon z powodu braku występowania w nim innych gatunków ryb i licznie występujących bezkręgowców, które stanowią składnik ich diety, oraz z powodu podobieństw z pierwotnym jeziorem (podobne właściwości chemiczne i termiczne). Atutem była też obecność strumieni, niezbędnych do rozmnażania się tego gatunku.
Zbiornik Strathgordon, stanowiący drugie miejsce introdukcji, został w roku 1997 zmodyfikowany przez IFS i Hydro Tasmania w celu stworzenia odpowiednich warunków dla osobników z gatunku G. pedderensis. W tym celu zbiornik został osuszony, aby upewnić się, że nie jest zamieszkany przez inne gatunki ryb. Poza tym wypływ ze zbiornika został zabezpieczony przed możliwością migracji innych gatunków. Stworzono także sztuczny strumień, aby ryby mogły przechodzić w nim tarło.