Udział w bitwie nad Bzurą Z uwagi na przygotowania 17 DP do wykonania zwrotu zaczepnego w składzie Grupy Operacyjnej gen. bryg. Edmunda Knoll-Kownackiego, Armii „Poznań”, 17 dac zajął stanowiska ogniowe w rejonie kolonia Kuchary, Węglewice. Skąd o godz. 17.00 rozpoczął wspieranie natarcia pułków 17 DP. O godz. 3.00 10 września zwinął swoje stanowiska ogniowe i przemieścił się na południowy brzeg rzeki Bzury. Rano zajął stanowiska ogniowe,1 baterią armat w Zagaju Starym, a 2 baterią haubic w Podgórzycach. Postępując za natarciem dywizji po godz. 16.00 zajął stanowiska ogniowe w rejonie dworu Karsznice, wysuwając punkty obserwacyjne na południowy skraj lasu między Karsznicami i Skotnikami. 11 września o godz. 14.30 17 dac wykonał nawałę ogniową na dwór Sokolniki, a następnie na Ozorków. Ognie wykonał w ramach artyleryjskiego przygotowania natarcia 17 DP. Obie baterie wystrzeliły ponad 250 pocisków. Przez resztę dnia prowadził ostrzał pozycji niemieckich w rejonie Modlnej Probostwa, dworu Sokolniki i Woli Rogozińskiej na korzyść natarcia 69 pp i 70 pułku piechoty. 17 dac nie zmieniał stanowisk ogniowych. 12 września od rana prowadził ostrzał stanowisk niemieckiej obrony w lesie na południe od Modlnej, na wzg. 158 i wzg. 159. Wspierał walki pułków piechoty w rejonie dworu Modlna, wsi Modlna i Sokolniki.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — 17 Dywizjon Artylerii Ciężkiej (1939) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.