W 1935 roku na ziemiach polskich działało około kilka tysięcy księgarń.
W latach 1939–1945 podczas niemieckiej okupacji zlikwidowano wiele księgarń – przede wszystkim te należące do Żydów. Te które pozostały musiały mieć koncesję i były nękane kontrolami, mającymi na celu wyeliminowanie książek zakazanych w tym podręczników szkolnych. Dzięki patriotycznej postawie księgarzy, działalności konspiracyjnej Tymczasowej Komisji Porozumiewawczej Organizacji Księgarskich (w połowie 1943 przemianowanej na Tymczasową Radę Księgarstwa Polskiego), udało się ocalić i rozprzedać wiele książek zakazanych, w tym wydawnictwa konspiracyjne.
O skali rabunku i zniszczenia polskich książek mowa jest w artykule Grabież polskich dóbr kultury w czasie II wojny światowej.
Zobacz też Literatura
Przypisy
Bibliografia Barbara Bieńkowska: Książka na przestrzeni dziejów, 2005. Leon Marszałek: Podstawowe wiadomości z edytorstwa i księgarstwa, Warszawa 1988.
Kategoria:Bibliologia