Albert Kordecki (ur. 22 lipca 1867 w Ploeszti, zm. 13 lutego 1918 w Korczynie) – rotmistrz Legionów Polskich, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Albert Kordecki urodził się 22 lipca 1867 roku w Ploeszti, w Rumunii, w rodzinie Alfreda i Flory. Był członkiem Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”.
Po wybuchu I wojny wstąpił do Legionów. Tutaj przydzielono go do Legionu Wschodniego, gdzie został dowódcą szwadronu kawalerii. 21 września 1914, po rozwiązaniu Legionu, Albert Kordecki powrócił do rezerwy. W październiku dołączył jednak do jednostek Legionów Polskich walczących u boku Austriaków w Karpatach. Objął dowództwo szkoły rekrutów. Po wyszkoleniu dwóch plutonów jazdy, z trzecim sam udał się na linię frontu. Został przydzielony do 3 szwadronu pod dowództwem Jana Dunina-Brzezińskiego. 27 stycznia 1915 Kordecki został awansowany do stopnia porucznika kawalerii. W walkach nad Prutem prowadzony przez Kordeckiego patrol złożony z 25 ludzi zaatakował szwadron dragonów, przedarł się przez linie rosyjskie i zdobył ważne informacje o rozmieszczeniu wroga. W czasie patrolu poległ tylko jeden ułan – Jaworski.