Prawdopodobnie już od średniowiecza do parafii, poza osadą Simoradz, należał jeszcze Iskrzyczyn, który również dzisiaj przynależy do parafii św. Jakuba w Simoradzu. Według spisu świętopietrza z 1447 wynika, że Simoradz był parafią filialną wobec kościoła w Dębowcu, powierzchnia wynosiła 12,3 km² a liczba mieszkańców 96Michna 2010, s. 28.. Czy stał się nią już w średniowieczu, tego na podstawie źródeł nie da się wywnioskować. Można jednak na podstawie spisów świętopietrza ocenić, że przynajmniej do połowy XV wieku była to parafia samodzielna. Ze względu jednak na jej niewielkie rozmiary oraz dość silne wpływy reformacji na tym terenie, samodzielność Simoradza została utracona najpewniej w XVI wieku.
Pierwotna świątynia wzniesiona została prawdopodobnie w XIII wieku. Tak jak obecnie, była murowana i posiadała osobną dzwonnicę. Jak podają źródła z XVIII wieku kościół był jednak dość zaniedbany.
Obecna, murowana świątynia została wzniesiona ok. XV wieku. W okresie reformacji (XVI-XVII wiek) kościół tutejszy przeszedł w posiadanie luteran, W 1654 władze austriackie w ramach kontrreformacji na mocy rozporządzenia odebrały budynek kościoła i zamknęły goMichna 2010, s. 33.. Zaraz potem kościół przyłączono do parafii w Dębowcu. W latach późniejszych był też filią parafii w Skoczowie.