mały|Fotografia Józefa Stanisława Redo w stroju kobiecym wykonana przez Maurycego Pusch około 1891 roku thumb|Grób Józefa Redo na warszawskim cmentarzu Powązkowskim
Józef Stanisław Redo (ur. 3 maja 1872 w Wilanowie, zm. 9 listopada 1941 w Warszawie) – polski śpiewak i aktor operetkowy (baryton), reżyser teatralny.
Życiorys Syn Michała, organisty w kościele pw. Narodzenia Najświętszej Marii Panny przy ul. Leszno w Warszawie i Jadwigi z Wysockich. Ukończył progimnazjum, następnie uczył się malarstwa w szkole Wojciecha Gersona. Studiował śpiew (baryton) w Konserwatorium Warszawskim u Cezarego Trombiniego i Tytusa Mikulskiego.
W roku 1890 został przyjęty do chóru operetki Warszawskich Teatrów Rządowych, występował też w teatrach ogródkowych. W roku 1897 został przyjęty, decyzją dyrektora Ludwika Śliwińskiego, jako solista do zespołu Operetki Warszawskiej. We wrześniu tego samego roku zadebiutował w Teatrze Nowym w Warszawie. Następnie występował także w warszawskim Teatrze Nowości. Występował poza tym gościnnie we Lwowie i w Wilnie.W tym czasie nagrywał też wiele płyt dla Syreny Rekord.
W 1900 roku ożenił się ze Stefanią Śliwińską, córką Ludwika Śliwińskiego.