Artykuł 820 Kodeksu Cywilnego w swych wyłączeniach, co do stosowania tytułu poświęconego umowie ubezpieczenia, wspomina obok ubezpieczeń morskich również ubezpieczenia pośrednie (reasekurację). Nie pojawia się to bez powodu. Wyżej przedstawioną ideę interesu ubezpieczeniowego można rozciągnąć również na ubezpieczyciela. Cedowanie ryzyka jest naturalną cechą ubezpieczeń morskich. Ubezpieczyciel narażony na ryzyko wypłaty odszkodowania, w przypadku ryzyka morskiego o dużej wartości, jest narażony na ryzyko poniesienia dotkliwej straty finansowej. Reasekuracja odbywa się z zachowaniem podstawowej zasady ubezpieczeniowej głoszącej, iż odszkodowanie (w tym przypadku będzie mowa o odzysku reasekuracyjnym) nie może być podstawą do wzbogacenia się.
Ubezpieczenia morskie można analizować i dokonywać ich podziału z wielu punktów widzenia. Najczęściej używanym i najbardziej praktycznym podziałem jest podział ze względu na rodzaj chronionego interesu. Interes majątkowy, który stanowi przedmiot ubezpieczenia, może być związany ze statkiem lub z ładunkiem.
Interesy ładunkowe to wszelkie te związane z przewożonymi, przeładowywanymi oraz składowanymi towarami.