Schmidt uczestniczył również w życiu naukowym Prowincji Poznańskiej. W 1909 r. wziął udział w kongresie antropologów i prehistoryków w Poznaniu, a w 1911 r. w zjeździe niemieckich filologów i pedagogów. Pod koniec życia zainteresował się historią Watykanu. W roku szkolnym 1907/1908 otrzymał urlop naukowy i wyjechał do Rzymu. Tam zatrudniony został w Królewskim Pruskim Instytucie Historycznym. Po roku powrócił do pracy w bydgoskim gimnazjum. Z długotrwałych urlopów naukowych korzystał wielokrotnie, znajdując zrozumienie ze strony szkoły, ze względu na powszechne uznanie dla jego dokonań badawczych.
Erich Schmidt był najwybitniejszym niemieckim historykiem-regionalistą, zajmującym się dziejami Bydgoszczy. Jako człowiek wykształcony i pełen pasji, interesował się również historią sztuki, przyrodą i biologią, a także geologią. Lubił życie towarzyskie i znany był z poczucia humoru.
Zmarł 31 lipca 1911 r. w szwajcarskiej miejscowości Ermatingen nad Jeziorem Bodeńskim, gdzie spędzał urlop. Przyczyną jego nagłej śmierci był zawał serca. Staraniem Towarzystwa Historycznego Obwodu Nadnoteckiego i Towarzystwa Historycznego Prowincji Poznańskiej w kościele klarysek ufundowano tablicę pamiątkową z brązu ku jego czci.
Rodzina Erich Schmidt nie założył własnej rodziny. W Bydgoszczy zamieszkiwał przy ul.