Opis Pogodny motyw, duże płaszczyzny nieba i wody, niewiele przedmiotów tworzą grę napięć dzięki eksperymentowi kolorystycznemu – główny motyw obrazu to tylko sceneria umieszczona w feerii barw. Wersja ostatnia, z maja 1888, jest bardzo powściągliwa, ukazuje most z oddali, po lewej stronie, na tle dominującego nieba, z ledwie widoczną w jaskrawym świetle postacią, przechodzącą przez most. Jasne, wymieszane barwy, zastosowane na tej wersji, przywodzą na myśl założenia impresjonizmu, tu zrealizowane przez van Gogha w sobie właściwy sposób. Zupełnie inaczej przedstawia się wcześniejsza wersja obrazu – z praczkami. Artysta stoi tu bezpośrednio na plaży. Ponad wysoką linią horyzontu widnieją wyraziście zaznaczone obiekty, jakby emitowały światło same z siebie, który to efekt osiągnął van Gogh dodając do wszystkich barw domieszkę czerwieni.
Wzruszające ukazanie konkretnych przedmiotów, nowa tonacja barw i ich autonomia to cechy stylu, które van Gogh stopniowo rozwijał podczas pobytu w Arles.
Szkice „Mostu Langlois”