Legion stacjonował w Agaunum w czasach wspólnego panowania Dioklecjana i Maksymiana, którzy prześladowali wyznawców chrześcijaństwa. Przed jedną z bitew z barbarzyńskim królestwem na terenach Franków do obozu miał przybyć cesarz Maksymian, aby zobaczyć jak jego armia walczy i zwycięża. Zwyczajem było oddanie hołdu cezarowi jako bogu i złożenie ofiary bogom starorzymskim. Tylko legion Maurycego odmówił. Cezar nakazał wymordowanie żołnierzy przez ścięcie. Była to tzw. decymacja (dziesiątkowanie). Śmierć męczeńską ponieśli wtedy: primicerius Maurycy, campiductor (z łac. ' hetman polny, chorąży') Eksuperiusz – oficer sztandarowy, senator militum (odpowiednik stratega) Kandyd, Innocenty i Witalis, Wiktor z Agaunum, z którym identyfikowani są: Wiktor z Xanten i Wiktor z Solothurn, żołnierze w liczbie ok. 6600.
Dokładna data jest nieznana, mógł być to koniec III lub początek IV w. W źródłach spotyka się też różne przypuszczalne daty, np. ok. 286 r., ok. 290 r., ok. 300 r. lub ok. 302 r. Części legionistów udało się uciec, ale i tych w końcu ujęto i stracono podczas prześladowań za rządów Dioklecjana.