Stiepan Iwanowicz Czerniak, (ur. w Czerniewiczach, zm. 21 lipca 1976 w Krasnodarze) – radziecki dowódca wojskowy narodowości białoruskiej, generał major Armii Radzieckiej.
Życiorys Urodził się we wsi Czerniewicze w rejonie borysowskim, obwodzie mińskim, w rodzinie chłopskiej, Białorusin.
W styczniu 1917 roku został wcielony do armii rosyjskiej, początkowo służył w pułku zapasowym w Woroneżu. W maju skierowany do 28 pułku piechoty 10 Dywizji Piechoty walczył na Froncie Południowo-Zachodnim.
W listopadzie 1917 roku wstąpił do Czerwonej Gwardii w Orszy, gdzie był dowódcą plutonu. W marcu 1918 roku wraz z oddziałem wszedł w skład Armii Czerwonej. Brał udział w wojnie domowej na Froncie Zachodnim jako dowódca plutonu w 10 Mińskim Pułku Strzeleckim, a następnie od 1919 roku w 72 Pułku Strzeleckim. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej.
W lutym 1921 roku ukończył kurs dowódców piechoty i został zastępcą dowódcy kompanii przy Wyższym Instytucie Politycznym Armii Czerwonej w Petersburgu. W marcu 1921 roku został dowódcą oddziału karabinów maszynowych w 2 Pułku Strzeleckim Samodzielnej Brygady Baszkirskiej i wziął udział w kampanii zakończonej przyłączeniem Gruzji do Rosji radzieckiej.