W 1994 roku państwo zmienia nazwę na Czeczeńska Republika Iczkerii, a na jej terenie toczą się walki partyzanckie. W lutym Tatarstan podpisuje umowę stowarzyszeniową z Rosją, co oznacza, że Czeczenia jest jedynym regionem, który nie leży w granicach Rosji (RFSRR) sprzed 1991. Latem opozycja antydudajewowska zwraca się do FR o pomoc, która zostaje udzielona w postaci wysyłania sprzętu i środków. 2 sierpnia Rosja uznaje TRRCz (na jej prośbę) za jedyny prawowity organ w Czeczenii, na co Dudajew reaguje nazywając jej zwolenników zdrajcami. Dochodzi do nieudanego ataku opozycji na Grozny. W tym momencie siły antydudajewowskie zajmowały trzy terytoria – region nadtierieczny, urus-martanowski i obszar wokół wioski Tołstoj-Jurt. W międzyczasie Czeczeni doprowadzają do kilku zamachów terrorystycznych, z których najbardziej krwawy został przeprowadzony w Mineralnych Wodach, w którym zginęło 4 cywili, w tym jedna dziewczynka. Rosja apeluje do prezydenta o znalezienie godności i ustąpienie z urzędu, by powstrzymać rozlew krwi. Coraz częściej deklarowano, że pokojowe środki zakończenia konfliktu się kończą. 30 września doszło do ataku niezidentyfikowanych śmigłowców na lotnisko Siewiernyj we wsi Kalinowskaja. Siły opozycyjne były gotowe do uderzenia na Grozny.