Dubravko Škiljan (ur. 31 października 1949 w Zagrzebiu, zm. 21 lipca 2007 tamże) – chorwacki językoznawca i autor licznych prac naukowych. Specjalizował się w filologii klasycznej i semiotyce.

Życie Szkołę podstawową i gimnazjum klasyczne ukończył w Zagrzebiu. Naukę kontynuował na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Zagrzebskiego, gdzie w 1972 roku ukończył studia z zakresu językoznawstwa i filologii klasycznej, w 1974 roku obronił pracę magisterską z dziedziny archeologii (o tytule: „Język grecki pomników późnoantycznej Salony”), a w 1976 roku pracę doktorską (tytuł: „Lingwistyka i dialektyka”) z dziedziny językoznawstwa.

Od 1972 roku pracował jako nauczyciel języka łacińskiego i greckiego w szkole podstawowej, od 1974 roku w gimnazjum klasycznym w Zagrzebiu. Od roku 1977 był na stałe zatrudniony, najpierw jako asystent, a następnie (od 1977) jako docent, profesor nadzwyczajny (od 1981) i profesor zwyczajny (od 1986, ponownie wybrany 1992) na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Zagrzebskiego. W tym okresie kierował Katedrą Językoznawstwa Ogólnego i, po ich utworzeniu, Katedrą Lingwistyki Stosowanej i Katedrą Semiotyki. Pełnił równocześnie funkcję kierownika instytutu i prodziekana ds.