59 dywizjon artylerii lekkiej (59 dal) – pododdział artylerii lekkiej Wojska Polskiego II RP.

Dywizjon występował w pokojowej organizacji wojska. Został zmobilizowany przez 20 pułk artylerii lekkiej w Prużanie jako II dywizjon pułku, następnie przekształcony w 59 dywizjon artylerii lekkiej w dniu 15 lipca 1939.

59 dal w kampanii wrześniowej Mobilizacja Dywizjon został zmobilizowany jako II dywizjon 20 pułku artylerii lekkiej w dniach 23–26 marca 1939 roku, w mobilizacji alarmowej w Prużanie w czasie od A+30 do A+54. Następnie załadowany na stacji kolejowej w Orańczycach do transportu kolejowego 26 marca przetransportowany koleją do Płońska, który osiągnął 28 marca, gdzie przeszedł do rejonu operacyjnego Armii „Modlin”. Od 28 marca do 18 czerwca stacjonował we wsiach Koziminy, Strachowo, Szumlin Strachowo. W lasach Ordynacji Opiniogórskiej stacjonował od 18 czerwca, a w dniu 15 lipca 1939 przemianowany został na (samodzielny) 59 dywizjon artylerii lekkiej. Dowódca armii, gen. bryg. Emil Krukowicz-Przedrzymirski podporządkował pododdział dowódcy 20 Dywizji Piechoty, wyznaczonej do osłony kierunku na Warszawę, w rejonie Mławy.