Jan z Pilczy herbu Leliwa (ur. ok. 1405, zm. 1476) – kasztelan krakowski w 1472 roku, wojewoda krakowski w latach 1459–1472, starosta krakowski w 1440 roku, starosta żydaczowski w 1471 rokuUrzędnicy dawnej Rzeczypospolitej XII–XVIII wieku, spisy, pod red. A. Gąsiorowskiego, T. IV, Małopolska (Województwa krakowskie, sandomierskie i lubelskie), Z. 1, Urzędnicy Małopolscy XII–XV wieku, Wrocław-Warszawa-Kraków, 1990, s. 355., protoplasta rodu Pileckich herbu Leliwa.

Syn Wincentego Granowskiego i Elżbiety z Pilczy, późniejszej królowej polskiej (jako trzecia żona Władysława Jagiełły).

Był członkiem konfederacji Spytka z Melsztyna w 1439 rokuCodex epistolaris saeculi decimi quinti. T. 2, 1382-1445, Kraków 1891, s. 389. oraz gwarantem pokoju toruńskiego 1466 rokuAntoni Gąsiorowski, Polscy gwaranci traktatów z Krzyżakami XIV–XV wieku, w: Komunikaty Mazursko-Warmińskie nr 2-3, 1971, s. 258..

Dwukrotnie żonaty - z Jadwigą Kurowską oraz Zofią z Bolanowic, pozostawił pięcioro dzieci. Byli to: Barbara Pilecka Stanisław Pilecki (ur. po 1429, zm. 1493) Jan Pilecki (ur. ok. 1430, zm. 1496) Katarzyna Pilecka Otto Pilecki (ur. 1440, zm. 1504).

Bibliografia Polski Słownik Biograficzny, t. 26, s.