mały|Grób Władysława Jagiełły na cmentarzu Bródnowskim Władysław Jagiełło (ur. 20 marca 1934 w Warszawie, zm. 1 lutego 2009 tamże) – polski perkusista jazzowy.
Życiorys Przygodę z jazzem rozpoczął w 1951, kiedy to zaczął grać w big bandzie Zakładów Radiowych im. M. Kasprzaka. Rok później grał w zespole, który koncertował w lokalach rozrywkowych. Równocześnie kontynuował naukę w szkole muzycznej, grał w orkiestrze Filharmonii Warszawskiej, a dodatkowo w zespole Pinokio. W listopadzie 1954 Jagiełło uczestniczył w pierwszych Zaduszkach Jazzowych, które odbyły się w Krakowie. W 1956, będąc członkiem zespołu Jerzego Hermana, brał udział w nagraniu jednej z pierwszych polskich płyt z muzyką jazzową. Jako perkusista w zespole Zygmunta Wicharego wystąpił na I Festiwalu Jazzowym w Sopocie. W 1958 odbył się pierwszy festiwal Jazz Jamboree, wówczas nazywany Jazz ’58. Władysław Jagiełło grał tam jako członek Kwintetu Jerzego „Dudusia” Matuszkiewicza. Rok później grał na Jazz Campingu na Kalatówkach, a od 1961 był w zespole Jazz-Rockers, który został stworzony przez Zbigniewa Namysłowskiego. Równolegle grał na perkusji w grupie Hybrydy, której liderem był „Duduś” Matuszkiewicz. W 1963 na sześć lat opuścił Polskę i przebywał w krajach skandynawskich, grał tam w formacjach jazzowych m.in. nagrał płytę z Bruce'em Powellem.