– siódmy siogun z dynastii Tokugawa. Panował od 1713 do 1716. Był synem Ienobu Tokugawy i wnukiem Tsunashige Tokugawy.
Lata 1709–1713 Ietsugu urodził się w 1709 r. w Edo (dzisiejsze Tokio) jako czwarty (jedyny, który przeżył) syn sioguna Ienobu i jego konkubiny Gekkōin. Jego ojciec miał wówczas 48 lat. Ienobu nie był wybitnym przywódcą i podobnie jak dwaj poprzednicy (Ietsuna i Tsunayoshi), miał tendencję do powierzania obowiązków kierowania krajem swoim zausznikom i doradcom. Jednym z nich, przez wiele lat, był ortodoksyjny konfucjanista szkoły shushi-gaku (nauka, doktryny Zhu Xi), Hakuseki Arai (1657–1725). To on stał się opiekunem i nauczycielem małego Ietsugu.
Arai, jako zwolennik wzmocnienia roli bakufu i rodu Tokugawa próbował powiązać jego linię krwi z linią rodu Minamoto, założycieli pierwszego siogunatu. Z tego powodu małego następcę nazywano także Ietsugu Minamoto. Gdy miał trzy lata umarł jego ojciec i chłopiec został siogunemScreech, T. (2006). Secret Memoirs of the Shoguns: Isaac Titsingh and Japan, 1779-1822, p. 97..
Lata 1713–1716 Od 1713 r. ceny towarów zaczęły gwałtownie rosnąć, co było spowodowane wieloma czynnikami (m.in. śmiercią Ienobu). Aby temu zapobiec, Arai zdecydował się na wprowadzenie w 1714 r. nowej waluty. Spowodowało to m.in. spadek cen ryżu.