Wśród szeroko dyskutowanych zanieczyszczeń środowiskowych wymienia się również PFAS; przeglądy eksperymentalnych i toksykologicznych danych wskazują na możliwość oddziaływania tych związków na neurotransmisję i układ nerwowy, co stanowi jedną z przesłanek do dalszych badań nad ich potencjalnym znaczeniem w chorobach neurodegeneracyjnych. Badania laboratoryjne analizowały także wpływ mikro- i nanoplastiku na procesy molekularne wiązane z chorobą Parkinsona, m.in. na agregację alfa-synukleiny.
Interakcje geny–środowisko i hipotezy patogenezy W części koncepcji patogenezy zakłada się, że czynniki środowiskowe mogą inicjować lub wzmacniać procesy prowadzące do nieprawidłowego fałdowania i gromadzenia alfa-synukleiny, dysfunkcji mitochondriów, stresu oksydacyjnego oraz neurozapalenia, a podatność na te procesy może zależeć od tła genetycznego. Jedna z historycznie wpływowych hipotez opisuje stopniowe szerzenie się zmian patologicznych w ośrodkowym układzie nerwowym (tzw. stadiumzacja Braaka), m.in. z wczesnym zajęciem struktur związanych z węchem oraz układem autonomicznym, choć model ten nie wyjaśnia wszystkich obserwowanych fenotypów klinicznych choroby.