Myślenie postformalne – pojęcie charakterystyczne dla i postpiagetowskich koncepcji , powstałych w nurcie life-span psychology.
Zostało ono wprowadzone w wyniku krytyki wobec poglądów Jeana Piageta (zob. koncepcja rozwoju intelektualnego) – przede wszystkim tych, które dotyczyły adaptacyjnego charakteru operacji formalnych (zob. stadium operacji formalnych) oraz rozwoju moralnego obejmującego przedział czasowy od narodzin do okresu dorastania włącznie. Później zmiany miały mieć już charakter tylko ilościowy. Z jednej strony, wyniki badań wskazywały bowiem, że ludzie dorośli (a więc ta grupa wiekowa, która w koncepcji cf miała już osiągnąć formalne stadium rozwoju poznawczego) od pewnego wieku osiągają coraz gorsze wyniki w testach myślenia formalnego; ich sądy logiczne wydawały się być uzależnione od treści argumentów. Z drugiej, dokonano teoretycznej krytyki stanowiska Piageta, mówiącego o tym, że myślenie formalne jest najbardziej przystosowawcze, czyli najlepiej spośród wszystkich służy adaptacji do świata.