Ta redakcja księgi kormczej została nazwana Sofijską (lub Nowogrodzka) księgą kormczą – od miejsca jej późniejszego odnalezienia w Sofijskim Soborze w Nowgorodzie – lub Synodalną księgą kormczą – od miejsca jej przechowywania w Synodalnej Bibliotece w Moskwie.
Na przełomie XV–XVI wieku dokonano rewizji różnych wersji ksiąg kormczych. W 1650 roku została wydana drukiem Kormcza Józefa, w 1653 roku – Kormcza Nikona, a w 1787 roku Kormcza Katarzyny. Ostatnie wydanie księgi kormczej miało miejsce w 1816 roku.
Bibliografia Bazylow L., Historia Rosji, T. 1, Warszawa 1985, s. 38. . Rakowiecki I. B., Prawda ruska czyli Prawa Wielkiego Xięcia Jarosława Władymirowicza tudzież traktaty Olga y Igora WW. XX. kiiowskich z cesarzami greckimi y Mścisława Dawidowicza X. Smoleńskiego z Rygą zawarte, których texta obok z polskiém tłomaczeniem poprzedza rys historyczny zwyczaiów, obyczaiów, religiy, praw y języka dawnych słowiańskich y słowiańsko-ruskich narodow, T. 1, Warszawa 1820, s. 126-127. Кормчая книга. Библиотека Фронтистеса. [dostęp: 2011-02-16].
Kategoria:Kodeksy prawa kanonicznego Kategoria:Kodeksy średniowieczne