Dokument prywatny – termin prawniczy służący do określenia środka dowodowego w postaci dokumentu pochodzącego od osoby prywatnej tj. osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej. Zgodnie z art. 245 kodeksu postępowania cywilnego dokument prywatny stanowi dowód tego, że osoba, która go podpisała, złożyła oświadczenie zawarte w dokumencie.
W rozumieniu przepisów procesowych dokumenty dzielą się na urzędowe i prywatne. O rodzaju dowodu decyduje więc kryterium wystawcy, które ma istotne znaczenie dla określenia jego mocy dowodowej. Jeżeli zatem dokument pisemny zawierający podpis wystawcy nie spełnia wymagań dokumentu urzędowego, to należy go zakwalifikować jako dokument prywatny. O materialnej mocy dowodowej dokumentu prywatnego rozstrzyga każdorazowo sąd zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów.
Przedmiot dokumentu prywatnego nie jest niczym ograniczony. Nie ma także szczególnych wymagań co do formy dokumentu (o ile nie zawiera on oświadczenia woli, do którego trzeba stosować wymagania formalne przewidziane dla poszczególnych czynności prawnych). Przyjmuje się, że dokument powinien zawierać podpis wystawcy.