Testament Hioba (TestHi, łac. Testamentum Iobi) – żydowska księga apokryficzna, będąca midraszem do kanonicznej Księgi Hioba. Utwór powstał prawdopodobnie w I wieku w środowisku żydowskiej diaspory.
Manuskrypty Do naszych czasów zachowały się cztery manuskrypty w języku greckim, pochodzące ze średniowiecza. Manuskrypt P, pochodzący z XI wieku, znajduje się w Bibliotece Narodowej w Paryżu (gr. 2658). Zawiera on najmniej śladów przeredagowania tekstu i prawdopodobnie zawiera najstarszą kompletną wersję tekstu. Istnieje również jego kopia z XVI wieku z takim samym tekstem oznaczana jako P2 (Biblioteka Narodowa w Paryżu gr. 938). Manuskrypt S powstał w 1307∕1308 roku i znajduje się w Messynie na Sycylii, pochodzi ze znajdującego się tam klasztoru San Salvatore. W dokumencie tym znajduje się wiele błędów ortograficznych, wiele głosek jest zamienionych w przypadkowy sposób. Mimo że jest młodszy od manuskryptu P, to przynajmniej w niektórych miejscach zawiera warianty bliższe oryginałowi, R.A. Kraft jest przekonany, że nie został on poddany pracy redakcyjnej, jaka objęła tekst zawarty w manuskrypcie P. Pochodzący z 1238 roku zapis na palimpsecie (wcześniejszy tekst na tym materiale pochodzi z 1195 roku), oznaczany literą V znajduje się w Bibliotece Watykańskiej (gr.