Brama została po raz pierwszy wspomniana w Latopisie hipackim w roku 1151, dziejopis podaje, że została spalona podczas pożaru w styczniu 1124. Zniszczeniu uległy w tym roku również bramy Żydowska, Węgierska oraz ZłotaIn die Jaroslavstadt führten drei Tore: Das jüdische Tor (Židovskie), das Polnische Tor (Ljadskie) und das Goldene Tor (Zolotye). Besonders das Goldene Tor war für die Bewohner der Stadt wohl mehr als ein bloßer Zugang zur Stadt, [w:] J.P. Faatz, Kiew im Mittelalter: Hauptstadt der Kiewer Rus, 2001 ; Під час згаданої вже облоги Києва у 1151 р. союзні Ізяславу та іншим князям Коуеве н Торчи и Печенези туда сташа от Золотнх ворот по тем огородом до Лядьских ворот, а оттоле шли и до Клова, и до Берестового, и до Угорських ворот, [w:] "Arkhivy Ukraïny", 1980 ; В Києві були Золоті ворота, Жидівські, Лядські й Угорські, [w:] I. P. Krypiakewycz, B. Hnatewycz, Istorija ukrajinskoho wijska, 1992.. Była to brama flankująca wjazd do grodu od południowego wschodu. Od bramy prowadziła droga w stronę uroczyska Ugorskie, domniemanej lokalizacji węgierskiej osady targowej przy bramie węgierskiej, miejsca gdzie znajdowała się również legendarna mogiła Askolda. W IX w. miał tędy przebiegać szlak wędrówki Węgrów z Powołża w kierunku Halicza.