Juliusz Tadeusz Mycke (ur. 14 marca 1912 w Piotrkowie Trybunalskim, zm. 17 września 1944 w Warszawie) – polski harcerz, członek organizacji harcerskiej Szare Szeregi, a także porucznik ZWZ AK. Brał udział w Powstaniu Warszawskim.
Życiorys Rodzina Juliusz Mycke urodził się 14 marca 1912 r. w Piotrkowie Trybunalskim. Był synem Piotrkowskiego szewca Wojciecha Mycke. Miał czterech starszych braci i jedną siostrę Nelę Nowakowską. Dwóch zostało zamordowanych w obozach koncentracyjnych. Trzeci z nich – Jerzy przeżył wojnę i zmarł 1972 roku. Był również kawalerem orderu Virtuti Militari. Matka Waleria z domu Szulc.
Życie przed II wojną światową Z Harcerstwem związał się w wieku 12 lat. Był członkiem 4 Drużyny Harcerskiej (Brak dokładniejszych informacji na temat owej drużyny), w której po kolei pełnił funkcje: zastępowego, gospodarza, plutonowego i przybocznego. W tym czasie był też członkiem koła tanecznego. W 1934 roku Juliusz ukończył Państwowe Gimnazjum im. Bolesława Chrobrego w Piotrkowie Trybunalskim. W roku 1935 rozpoczął studia w Szkole Nauk Politycznych w Warszawie. W tym też czasie był członkiem Kręgu Starszoharcerskiego Akademii Nauk Politycznych. W latach 1934–35 odbył służbę wojskową. Przydzielono go do 7 Dywizji Piechoty w Częstochowie.