Konstantego Rokossowskiego, przeniesionego z frontu ukraińskiego, na dowódcę zebranych ad hoc sił (uzupełnianych na bieżąco), które zatrzymały natarcie 7 Dywizji Pancernej, stabilizując chwilowo sytuację. Otwarta luka w pierścieniu okrążenia pozwoliła uciec dużej ilości wojsk radzieckich, które następnie pomagały w utrzymaniu korytarza, by inne jednostki mogły nim przejść. Jednocześnie Sowieci przenieśli żołnierzy z nowo sformowanych jednostek w rejon wokół Smoleńska. Chodzi mianowicie o 29, 30, 28 i 24 Armię. Te nowo sformowane jednostki miały natychmiast po przybyciu (czyli od 21 lipca) rozpocząć zmasowane kontrataki przeciwko niemieckim wojskom w rejonie Smoleńska. Działania te wywarły pewien wpływ na nadmiernie rozciągnięte niemieckie siły pancerne, które miały za zadanie osłaniać zbyt długi odcinek frontu. Jednakże zła koordynacja działań wojsk radzieckich i ich szwankująca logistyka umożliwiły Niemcom skuteczną obronę przed atakami nieprzyjaciela. Jednocześnie kontynuowano okrążanie radzieckich sił. Ataki ze strony Armii Czerwonej trwały do 30 lipca.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Bitwa pod Smoleńskiem (1941) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.