Data śmierci Regelindy nie jest znana. W średniowiecznych księgach nekrologicznych odnotowano dzień jej śmierci – 21 marca – bez podania roku, określając ją mianem fundatorki (Relingis fundatrix). XIV-wieczny kalendarz katedralny wspominał również o jej darowiźnie na rzecz kościoła, określonej na 10 denarów srebra. Wiadomo, że zmarła po 1014 roku; przypuszcza się, że jednak nie wcześniej niż około 1030 roku. Nie zachowały się żadne informacje na temat jej ewentualnego potomstwa.
Regelinda w kulturze Regelinda jest najbardziej znana z naturalnej wielkości posągu z katedry naumburskiej, przedstawiającego (niem.) Die lächelinde Polin (pol.) śmiejącą się Polkę. Dzieło to wykonane około 1240 r. jest przypisywane anonimowemu rzeźbiarzowi Mistrzowi Naumburskiemu. Należy do najbardziej znanych poloników w europejskiej sztuce gotyckiej.
Regelinda jest bohaterką opowiadań Uśmiech księżniczki (Maria Krüger, zbiór Złota korona) oraz W Gnieźnie w roku tysięcznym (Anna Lisowska-Niepokólczycka, zbiór Zrękowiny księżniczki).
Postać Regelindy pojawia się w książce Elżbiety Cherezinskiej pt. "Królowa".
Genealogia