Michigan Central Station (lub Michigan Central Depot) – stacja i dworzec kolejowy w Detroit, Corktown, oddana do użytku w 1913 a zamknięta 5 stycznia 1988 roku. Zaprojektowany przez architektów Warren&Wetmore, reprezentował styl neoklasyczny. Osiemnastopiętrowy budynek dworca, w momencie oddania do użytku był najwyższym tego typu obiektem na świecieKavanaugh, Kelli B., Detroit's Michigan Central Station (Images of America), Wydawnictwo: Arcadia Publishing, 2001, .
Historia Lata 1900–1938 Na początku XX wieku, ze względu na dynamiczny rozwój transportu kolejowego, firma Michigan Central Railroad w 1906 zdecydowała o budowie tunelu który miał łączyć Detroit z kanadyjskim Windsor. Dwa lata później zaczęto skupować ziemię pod budowę nowej stacji, której przeznaczeniem była obsługa transportu na tej trasie. Miał to być Dworzec Centralny Michigan, którego ukończenie było planowane na 1914 rok. Jednak budynek stacji został oddany do użytku jeszcze w trakcie budowy, tuż po tym jak w dniu 26 grudnia 1913 spłonął dworzec Michigan Central Depot. W tym czasie samochody nie były jeszcze rozpowszechnione, dlatego w pobliżu nie wybudowano żadnego parkingu. Projektantom przyświecała idea iż większość pasażerów dostanie się na miejsce za pomocą publicznych środków transportu. Nie martwiono się również o spory dystans od centrum miasta.