Trzecim sposobem, przygotowanym na najgorszą ewentualność przewrócenia się eksplodującej rakiety, było użycie specjalnie wyposażonego czołgu. Metalowe części czołgu pokryte były żaroodporną substancją, a jego załoga złożona z gotowych na wszystko specjalistów, nie zawahałaby się przed koniecznością przedarcia się przez każdy ogień, by wyciągnąć z kapsuły astronautę... żywego.
Nastąpiło wsteczne odliczanie, choć sporadycznie przerywały je komendy wstrzymania. Było pięć przerw, które były planowane. Odliczanie przebiegało bez zakłóceń do punktu T –00:15:00, kiedy to nad miejscem startu zaczęły gromadzić się niskie chmury, utrudniające wykonanie fotograficznej dokumentacji startu i lotu rakiety. Zaraz potem ujawnił się problem z zasilaniem Redstone w energię elektryczną. Wymieniono wadliwy prostownik. Ponieważ stacje meteorologiczne zapewniały, że najpóźniej w ciągu 30 do 45 minut nastąpi znowu dobra widoczność, ustalono przesunięcie startu o ten czas. Po 86 minutach niebo się przejaśniło i odliczanie zostało wznowione od punktu T – 00:35:00. W punkcie T –00:15:00 nastąpiła kolejna przerwa, przeznaczona na ostatni test komputera. Od tego momentu odliczanie wsteczne poszło gładko i było kontynuowane do planowanego odpalenia rakiety.