Przez peryskop zobaczył zachodnie wybrzeże Florydy i Zatokę Meksykańską. Następnie zostały odpalone rakiety hamujące. Odrzucenie tych silników było słyszalne w kapsule. Przeciążenie w trakcie powrotu wynoszące maksymalnie 11 g, nie sprawiło żadnych problemów.
Pobyt przez cztery godziny i piętnaście minut w kapsule nie spowodował zmian w sprawności fizycznej i psychicznej astronauty. Wibracje i hałas w okresie aktywnego lotu były nieznaczne, tak że Shepard nie musiał wzmacniać głośnika, aby słyszeć głos Slaytona. Natomiast wibracje spowodowały wahania wskazówek aparatury pokładowej, co nie przeszkodziło w dokonywaniu właściwych odczytów. Trening w znoszeniu znacznych przeciążeń na wirówce sprawił, że nie miał żadnych problemów w oddychaniu, obserwacjach i przekazywaniu informacji, ani w okresie przeciążenia wynoszącego 6 g zaraz po starcie, ani 11 g w ósmej minucie lotu. Również przy tym krytycznym przyspieszeniu nie stracił zdolności widzenia peryferyjnego części obrazu, jedynie mówił mniej wyraźnie. W czasie obserwacji dokonywanych przez peryskop widział powierzchnię Ziemi i występujące obłoki, granatowe, prawie czarne niebo, a w końcowej fazie lotu rozwijanie głównego spadochronu.
Wodowanie thumb|Alan Shepard po wodowaniu w Atlantyku, podejmowany przez śmigłowiec