Wyspa Giżycka – potoczna nazwa przesmyku między jeziorami Niegocin, Kisajno i Tajty, a także kanałami: Łuczańskim, Niegocińskim i Piękna Góra. Leży w całości w granicach administracyjnych Giżycka. W latach 1854–1857 podczas budowy sieci kanałów mazurskich, teren ten został ograniczony z każdej strony wodą, odcinając go ostatecznie od reszty stałego lądu. Tym sposobem, ów przesmyk stał się wyspą, na którą można się dostać jedynie mostami lub drogą wodną.
Znaczenie religijne Od najdawniejszych czasów wzgórze przy brzegu Niegocina, było prawdopodobnym miejscem kultu plemion pogańskich zamieszkujących te tereny przed pojawieniem się Krzyżaków. Około roku 1000, na terenach Prus pojawił się z misją chrystianizacyjną św. Brunon z Kwerfurtu. Wspomniane wzgórze (współ. Wzgórze św. Brunona), uważane jest za domniemane miejsce męczeńskiej śmierci misjonarza i 18 współmisjonarzy, którą ponieśli 14 lutego lub 9 marca 1009 roku. W 1910 roku na pamiątkę tego wydarzenia, miejscowa społeczność ewangelicka postawiła żeliwny krzyż, nazywany dzisiaj „krzyżem św. Brunona”Tomasz Darmochwał, Marek Jacek Rumiński: Warmia Mazury. Przewodnik, Białystok: Agencja TD, 1996. , s. 132. Dziś św. Bruno z Kwerfurtu jest patronem Giżycka, a także jednej z giżyckich parafii. Od 2009 roku jest również patronem Warmii.