Jan Roberts OSB (ur. ok. 1576 w Trawsfynydd, zm. 10 grudnia 1610 w Tyburn) – święty Kościoła katolickiego, walijski męczennik, duchowny, ofiara prześladowań antykatolickich okresu reformacji.
Życiorys Pochodził z katolickiej rodziny Jana i Anny zamieszkujących w Marionetsheire (historycznym hrabstwie północnej Walii). Mimo wyznania rodzice uczestniczyli w protestanckich obrzędach. Jan Roberts uczęszczał do St John’s College w Oksfordzie, później studiował prawo na londyńskim Inns of Court. Przebywając od 1598 roku w Paryżu, gdzie kontynuował naukę, złożył katolickie wyznanie wiary. W Valladolid, (18 października 1598 roku) został przyjęty do Zakonu Świętego Benedykta i wysłany do nowicjatu w Santiago de Compostela. Profesję zakonną złożył w dwa lata później, a w 1602 roku przyjął święcenia kapłańskie. 26 grudnia tegoż roku wysłany został do Anglii i wkrótce (kwietniu 1603 roku) aresztowany. W związku z zaprzysiężeniem na króla Jakuba I Stuarta ogłoszono amnestię, która objęła także Jana Robertsa. Po uwolnieniu wyjechał na kontynent i uczestniczył w założeniu w Douai nowego domu zakonu. Gdy w Londynie wybuchła epidemia zajmował się pomocą potrzebującym. Powtórnie aresztowany został w drodze do Hiszpanii, gdzie miał wziąć udział w kapitule generalnej.