W 1930 roku ukończyła studia, uzyskując tytuł doktora nauk medycznych. Już wtedy ujawniły się u niej początki choroby płuc. Po leczeniu rozpoczęła pracę jako lekarz w sanatorium wojskowym w Kościelisku. W 1933 roku stworzyła we wsi sanatorium „Gniazdo Tatrzańskie” dla harcerzy chorujących na gruźlicę. Kierowała nim społecznie, cały czas pracując w sanatorium wojskowym. W 1934 roku została przeniesiona na stanowisko lekarza, od następnego roku dyrektora sanatorium w Świdrze. Również w 1935 roku pełniła obowiązki naczelnego lekarza i członka Komendy Jubileuszowego Zlotu Harcerek w Spale. Pod koniec roku musiała, wobec nawrotu choroby, zrezygnować z wszelkiej aktywności. Hospitalizowana w Szpitalu Ujazdowskim zmarła na gruźlicę 24 lutego 1936 roku. Pięć dni później została pochowana na cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera A10-8-26/27).
Odznaczenia Srebrny Krzyż Zasługi Odznaka Ofiarnych O.K.O.P.
Przypisy
Bibliografia Patrycja Dobkowska: „Całym życiem nieść chętną pomoc bliźnim” – zarys biografii Jadwigi Zienkiewiczówny, [w:] Per aspera ad astra: Materiały z XVI Ogólnopolskiego Zjazdu Historyków Studentów. T. VIII: Historia dwudziestolecia międzywojennego. Kraków: 2008.