Varahagiri Venkata Giri (język telugu: వరాహగిరి వేంకట గిరి; ur. 10 sierpnia 1894, zm. 24 czerwca 1980) – indyjski prawnik i polityk, także działacz związkowy.
Życiorys Był synem prawnika V. V. Jogayya Pantulu. Studiował w Madrasie i Irlandii. Z Indyjskim Kongresem Narodowym związany od 1916. Zaangażowany w ruch obrony praw pracowniczych. W 1926 był jednym ze współzałożycieli Ogólnoindyjskiego Kongresu Związków Zawodowych, pełnił funkcję przewodniczącego tej organizacji. Od 1929 do 1936 był sekretarzem generalnym Ogólnoindyjskiej Federacji Kolejarzy, następnie (1936 - 1943) przewodniczył jej. W 1937 wybrany do Zgromadzenia Ustawodawczego Madrasu (zasiadał w nim do 1939), wszedł w skład prowincjonalnego gabinetu jako minister pracy, przemysłu, handlu i kooperacji. Podczas II wojny światowej więziony przez Brytyjczyków. W 1946 - 1947 ponownie zasiadał w lokalnym parlamencie Madrasu, ponownie odpowiadając również za pracę, przemysł, handel i kooperację w rządzie stanowym. Po uzyskaniu przez Indie niepodległości wysoki komisarz na Cejlonie (do 1951). W wyborach w 1951 uzyskał mandat posła do Lok Sabhy. W 1952 został federalnym ministrem pracy (do 1954). W kolejnych latach pełnił funkcje gubernatora (Uttar Pradesh 1957 - 1960, Kerala 1960 - 1965, Majsur 1965 - 1967).