Gieorgij Jewgienjewicz Wiejgielin, ros. Георгий Евгеньевич Вейгелин (ur. 20 lutego 1886 w Rewlu, zm. wiosną 1945 w rejonie Gdańska) – rosyjski, a następnie estoński wojskowy, emigracyjny działacz społeczny, oficer Wehrmachtu podczas II wojny światowej.
Życiorys Ukończył korpus kadetów w Orenburgu, zaś w 1906 korpus morski. W 1907 awansował do stopnia porucznika. Od 1908 służył w Syberyjskiej Flocie Wojennej na krążowniku "Жемчугъ". Od 1910 dowodził torpedowcami "Nr 205", "Nr 211" i "Лейтенантъ Малеевъ". Następnie został oficerem wachtowym na transportowcu "Таймыръ". Uczestniczył w I ekspedycji hydrograficznej na Oceanie Lodowatym. W lipcu 1914 ukończył nikołajewską akademię morską. Brał udział w I wojnie światowej. Służył w 2 dywizjonie minowców Floty Bałtyckiej. Następnie objął dowództwo statku łącznikowego "Nr 222". Potem został starszym oficerem na stawiaczu min "Волга". Od listopada 1916 dowodził okrętem podwodnym "Туръ". Odbył 3 rejsy bojowe. Od kwietnia 1918 przebywał w Helsinkach. W grudniu tego roku wstąpił do nowo formowanej armii estońskiej, zostając dowódcą kanonierki "Lembit". Jednocześnie pełnił funkcję doradcy wojskowego dowódcy estońskiej floty wojennej adm. Johana Pitki. Uczestniczył w desancie oddziałów estońskich pod Kunda, a następnie walkach z wojskami bolszewickimi w rejonie Loksa-Tristre.