Konstrukcja Albatrosa przypomina samolot braci Wright z wysuniętym daleko do przodu statecznikiem (tzw. układ kaczki). Zbudowany był z folii mylarowej rozpiętej na szkielecie z laminatu wzmocnionym włóknem węglowym. Aby zapewnić sztywność skrzydeł, zastosowano żebrowanie z polistyrenu, a całość wzmocniono cięgnami z kevlaru. Pusty mięśniolot miał masę jedynie 32 kg, jego całkowita masa podczas lotu nad kanałem wynosiła 100 kg. Aby zmniejszyć zapotrzebowanie na moc oprócz minimalizacji masy zastosowano płat o b. dużym wydłużeniu, co zmniejszało opór indukowany. W spokojnym powietrzu moc potrzebna do zapewnienia mu lotu wynosiła około 0,25 konia mechanicznego, lecz najlżejsza turbulencja wymagała gwałtownego jej wzrostu. Pilot podczas lotu zajmował pozycję pionową, siedząc na siodełku typu rowerowego. Kabina pilota wyposażona była w radiotelefon, prędkościomierz, wysokościomierz oraz w 2 l zapas wody. Napęd pedałowy, nożny przekazywany był przez plastikowy łańcuch do śmigła pchającego, obracającego się z prędkością ok. 75 obr./min.