W ciągu siedmiu dni w warsztacie polowym zorganizowanym w pobliżu miasta Bayeux (nazwa kodowa warsztatu brzmiała „Kangaroo”, stąd przydomek pojazdów – Priest Kangaroo) dokonano przebudowy 78 pojazdów, polegającej na usunięciu haubicy kalibru 105 mm, przyspawaniu w jej miejsce pancerza, modyfikacji silnika, układu hamulcowego i przeniesienia napędu. Uzbrojenie pojazdu stanowił karabin maszynowy M2 kalibru 12,7 mm.
Pojazdy przeszły chrzest bojowy 7 sierpnia, podczas operacji Totalize. Liczba pojazdów szybko okazała się niewystarczająca, w związku z czym podjęto decyzję o przebudowie kolejnych pojazdów – czołgów Ram II, które jeszcze przed lądowaniem w Normandii w wojskach kanadyjskich zostały zastąpione czołgami Sherman i znajdowały się w dużej ilości na terenie Wielkiej Brytanii, gdzie wykorzystywano je do zadań szkoleniowych. Z czołgów usunięto wieże i przeorganizowano ich wnętrze, w którym mieściła się dwuosobowa załoga oraz do jedenastu pasażerów. Pojazd wyposażony był w pojedynczy karabin maszynowy Browning M1919 kalibru 7,62 mm. Pierwsze transportery Ram Kangaroo trafiły na front w drugiej połowie sierpnia 1944 roku. Pojazdy były używane przez 1 Kanadyjski Pułk Transporterów Opancerzonych oraz 49 Królewski Pułk Czołgów, które wchodziły w skład 79 Dywizji Pancernej (znanej z używania wielu niekonwencjonalnych pojazdów, tzw.