Swoją nazwę zawdzięcza nowej lokalizacji „na roli”, stąd też późniejsza nazwa Narol.

6 października 1672 r. pod Narolem hetman wielki koronny Jan Sobieski rozbił Tatarów Dżambet-Gireja, uwalniając ok. 20 tysięcy osób wziętych w jasyr.

Ulryk Werdum wspominał w swoich zapiskach, że Narol w tym czasie była zamknięta od południa przez jezioro, a resztę miasta otaczały wały obronne z ziemi.

W XVII wieku Narol był własnością Silnickich, następnie Potockich, w połowie XVIII wieku Antoniego Dziewałtowskiego, od roku 1753 do 1876 Łosiów, następnie Puzynów i w XX wieku Korytowskich. Tuż przed trzecim rozbiorem Rzeczypospolitej Obojga Narodów właściciele ziemscy zdecydowali na budowę pałacu na wzgórzu pomiędzy Narolem i Kadłubiskami a zaraz potem kościoła murowanego obok kaplicy św. Anny.

W 1914 miasto zostało zniszczone przez Austriaków.

W II Rzeczypospolitej wieś w powiecie lubaczowskim województwa lwowskiego. Po reformie administracyjnej Narol najpierw uzyskał prawa miejskie w 1930 r. (), po czym szybko je utraciłRozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 21 lipca 1934 r. o podziale powiatu lubaczowskiego w województwie lwowskiem na gminy wiejskie ..