Kolejnymi istotnymi bioaktywnie związkami obecnymi w H. speciosa są laktony seskwiterpenowe: , o działaniu przeciwutleniającym, przeciwnowotworowym i przeciwcukrzycowym oraz o działaniu przeciwutleniającym, przeciwgrzybiczym i przeciwzapalnym.
Rośliny z tego gatunku zawierają również fitosterole i triterpeny, przede wszystkim , glikozyd β-sitosterolu, cykloartenol, i cykloalaudenol, przeciwutleniacze (karotenoidy, i tiole), przede wszystkim β-karoten, α-tokoferol i glutation, a także związki tłuszczowe, takie jak estry kwasu stearynowego i estry kwasu palmitynowego.
Poza tym z nasion wyizolowano również chininy i chinony, takie jak tokoferol, 1,4-benzochinony, dihydrofityloplastochinon i jego pochodne, w tym α-tokoferolochinon, pochodne , olej zawierający: kwas oleinowy, kwas linolowy, kwas palmitynowy, kwas stearynowy, kwas arachidowy, a także glukozę, ramnozę i galaktozę.
Z liści wyizolowano związki terpenowe, takie jak , i stearynian amaryny, a także flawonoidy: antocyjany i . W kłączach obecne są węglowodany i olejki eteryczne, głównie , oraz kamfen.
W kwiatach obecne są flawonoidy: rutyna, i kwercetyna.
Genetyka Podstawowy poziom ploidalności u Hellenia speciosa to tetraploidia. Większość badanych populacji charakteryzuje się kariotypem o liczbie chromosomów wynoszącej 2n = 4x = 36. Odnotowano również istnienie osobników o liczbie 2n=2x=18 i 2n=3x=27.
Ekologia