Kazimierz Błeszyński herbu Suchekomnaty (ur. 1703, zm. 23 kwietnia 1757) – poseł na Sejm, cześnik piotrkowski (1730-37), cześnik sieradzki (1737-46), chorąży większy sieradzki (1748-57), pisarz skarbu koronnego, podstarości i sędzia grodzki sieradzki. Ojciec Ignacego.
Kazimierz Błeszyński urodził się w 1703 roku w Błesznie. Był synem Józefa Błeszyńskiego, cześnika piotrkowskiego i Marianny z Linowskich herbu Pomian. Wcześnie rozpoczął karierę polityczną, bowiem już w 30. roku życia został posłem na Sejm.
Był właścicielem m.in. Złoczewa i Brzeźnia w pow. sieradzkim. W roku 1731 dzierżawił wieś Wrzącą koło Błaszek. Przeprowadził w swoich dobrach wiele reform. Włączył do folwarków pustki chłopskie i nieużytki. Wprowadził szczegółową dokumentację wszystkich przychodów i wydatków dworskich. Nadzorem objął produkcję piwa i wódki. Wprowadził jednolity system miar i wag oraz sztywne ceny za gotowe towary przemysłowe i usługi rzemieślnicze.