Jan Zarański (ur. 19 lipca 1918 w Wiedniu, zm. 8 września 1985 w Warszawie) – polski prawnik, dziennikarz i tłumacz. Żołnierz AK, powstaniec warszawski, a w okresie PRL opozycjonista, członek Polskiego Porozumienia Niepodległościowego.
Życiorys thumb|240px|Grób Jana Zarańskiego na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Ukończył studia na Wydziale Prawa konspiracyjnego Uniwersytetu Warszawskiego (1942). W czasie II wojny światowej był żołnierzem Armii Krajowej, a od 1943 pracownikiem Wydziału Zachodniego Departamentu Spraw Zagranicznych Delegatury Rządu na Kraj, w tzw. Wydziale Zachodnim. Uczestniczył w powstaniu warszawskim (Zgrupowanie "Kryska", ranny w początkach sierpnia 1944). W 1945 podjął pracę jako asystent na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego, w katedrze prawa międzynarodowego, jednocześnie był dziennikarzem działu zagranicznego "Gazety Ludowej". Został aresztowany we wrześniu 1946 i skazany na karę 14 lat pozbawienia wolności pod fałszywym zarzutem kolaboracji z Niemcami. Zwolniono go w 1950, zrehabilitowany został po październiku '56. Pracował jako dziennikarz w Zachodniej Agencji Prasowej, tygodniku "Za i przeciw", miesięczniku "Novum", a od 1973 redagował niemieckojęzyczną wersję "Życia Warszawy". Od lat 60. członek KIK w Warszawie.