Władimir Nikołajewicz Bienieszewicz (ur. w Drui, zm. 27 stycznia 1938 w Leningradzie) – rosyjski historyk prawa cerkiewnego, archeolog, bizantynolog, członek korespondent nauk historycznych i filologicznych Akademii Nauk Strasburga, Monachium, Berlina i Petersburga.
Życiorys Pochodził z rodziny białoruskiej. Jego ojciec był komornikiem przy sądzie rejonowym, a jego dziadek kapłanem prawosławnym. Był absolwentem prawa Uniwersytetu Petersburskiego (1897). Studia uzupełniał na Uniwersytecie w Heidelbergu, na Uniwersytecie w Lipsku i na Uniwersytecie Humboldtów w Berlinie. Po powrocie do Rosji ożenił się z Ludmiłą (Amatą) Zielińską (1888–1967), najstarszą córką Tadeusza Zielińskiego, filologa klasycznego (późniejszą profesor Uniwersytetu Warszawskiego). Miał z nią trzech synów: Nikitę (1910–1918) oraz bliźniaków: Dmitrija (1911–1937) i Gieorgija (1911–1937).