Od 1916 Poelzig był miejskim radcą budowlanym Drezna. W latach 1919–1922 był przewodniczącym Werkbundu, a następnie członkiem grupy Häringa i van der Rohe Der Ring. Rok później został wykładowcą Pruskiej Akademii Sztuki w Berlinie, po czym od 1924 był profesorem Wyższej Szkoły Technicznej w Berlinie-Charlottenburgu, gdzie wszedł w konflikt z Heinrichem Tessenowem – nauczycielem Alberta Speera. W 1931 zorganizowano w Berlinie wystawę Poelzig i jego szkoła. Choć 1 stycznia 1933 Poelzig został rektorem zjednoczonych uczelni artystycznych, już 10 kwietnia został usunięty ze stanowiska przez nazistów. Do jego uczniów należał Egon Eiermann.
Wobec narastających represji ze strony nazistów, zdecydował się na emigrację do Turcji, gdzie zaproponowano mu profesurę w Ankarze. W czasie przygotowań do wyjazdu zmarł.
Wybrane dzieła 1902 – prospekt organowy dla Oratorium Muzycznego Uniwersytetu Wrocławskiego, określany jako secesyjnyPoelzig był zagorzałym krytykiem secesji, co nie stanowiło jednak dla niego przeszkody dla czerpania z jej stylistyki. 1902 – "Program 1902" (prospekt organowy, rozbudowa empory organowej i balkonów chóralnych w bazylice pw. Św. Jadwigi i Św.