200px|right|thumb|Herb według Ledebura, Siebmachera, Żernickiego, Pragerta i Gajla Braunek (Brauneck) – kaszubski i Śląski herb szlachecki.
Opis herbu Opis z wykorzystaniem zasad blazonowania, zaproponowanych przez Alfreda Znamierowskiego:
Na tarczy dzielonej w krzyż, w polu I, czerwonym, trzy róże srebrne (1 i 2), w polach II i III, czarnych, dwa skosy lewe złote, w polu IV, błękitnym, półksiężyc z twarzą złoty, na którego rogach po takiejż gwieździe.
W klejnocie nad hełmem w koronie ramię zbrojne z mieczem.
Labry: z prawej czerwone, podbite srebrem, z lewej czarne, podbite złotem.
Najwcześniejsze wzmianki Używany przez rodzinę śląskiego pochodzenia (z Oławy), która osiadła w XVIII wieku na Kaszubach, w latach 1795-1855 posiadająca Sulicice w okręgu puckim. Herb wzmiankowany przez następujących autorów: Flanss v.R. (Versuch einer Geschichte der auf Sulitz in Westpreussen..., tu nieco odmiennie, róże odwrotnie, pasy czarne, prawoskośne na złotym, ręka z szablą), Ledebur (Adelslexikon der Preussichen Monarchie von ...), Nowy Siebmacher, Juliusz Karol Ostrowski (Księga herbowa rodów polskich, tutaj opis nieco inny, np. pasy prawoskośne), Emilian Szeliga-Żernicki (Der Polnische Adel). Wedle Ostrowskiego rodzina wzmiankowana w Prusach Zachodnich już w XV wieku.