Po odzyskaniu niepodległości przez Polskę Różan odzyskał w 1919 prawa miejskie, zaczęła się rozwijać lokalna gospodarka, handel i drobny przemysł. Osiągnięto też najwyższy w historii stan ludności (5800 mieszkańców). W 1921 roku zabito w miejscowości 17 Żydów za współpracę z bolszewikamiAndrzej Friszke „Państwo czy rewolucja. Polsce komuniści a odbudowanie państwa polskiego 1892 – 1920“ Wydawnictwo Krytyki Politycznej 2020, , str. 519. Reszta mieszkańców pochodzenia żydowskiego uciekła do Goworowa. Po ich przymusowym powrocie wojsko i policja rozstrzelały kolejnych kilkunastu Żydów (m.in. dowódcę bolszewickiej milicji)Janusz Szczepański „Władze i społeczeństwo Drugiej Rzeczypospolitej wobec bolszewickiego zagrożenia w 1920 roku“ Wydawnictwo Sejmowe 2022, , s. 451. mały|Wejście 2 Pułku Piechoty Legionów Polskich do Różana w 1916 r. W okresie międzywojennym blisko połowę mieszkańców miasta stanowili Żydzi. W czasie obrony Różana w 1939 miasto niewiele ucierpiało, a skuteczna obrona mostu w dniach 5-8 września została odwołana na skutek sprzecznych rozkazów i przekroczenia Narwi przez oddziały niemieckiego Korpusu Wodrick na południe i północ od miasta. Podczas okupacji Niemcy urządzili getto dla Żydów w jednym z porosyjskich fortów (przebywało tam kilkaset osób).